play-therapy

Η Παιγνιοθεραπεία είναι μία μορφή ψυχοθεραπείας που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά και αξιοποιεί τόσο τα λεκτικά, όσο και τα μη λεκτικά μέσα επικοινωνίας.

Πρόκειται για μία δομημένη θεραπευτική παρέμβαση που βασίζεται σε αναγνωρισμένες ψυχολογικές θεωρίες και ερευνητικά ευρήματα, ενώ παράλληλα αξιοποιεί τον φυσικό τρόπο επικοινωνίας και μάθησης των παιδιών, που είναι το παιχνίδι.

Εμείς οι ενήλικες χρησιμοποιούμε το λόγο για να ζητήσουμε βοήθεια. Συχνά, η λεκτική επικοινωνία δυσκολεύει τα παιδιά, ιδιαίτερα όταν αφορά δύσκολά και αξεδιάλυτα συναισθήματα. Για τα παιδιά το πιο φυσικό μέσο έκφρασης είναι το παιχνίδι. Μέσα από αυτό, μπορούν να επικοινωνήσουν στο δικό τους επίπεδο και με τον δίκιο τους ρυθμό.

Στην Παιγνιοθεραπεία τα παιχνίδια είναι οι λέξεις και το παιχνίδι η γλώσσα του παιδιού (Landreth, 2002).

Μέσα από το παιχνίδι το παιδί δημιουργεί μία σχέση εμπιστοσύνης με τον θεραπευτή που του επιτρέπει να νοιώσει ασφαλές και ελεύθερο να επεξεργαστεί τις εμπειρίες του. Όταν παίζει ελεύθερα, το παιδί προσπαθεί να οργανώσει την εμπειρία του, τον προσωπικό του κόσμο. Μέσα από την διαδικασία αυτή, αποκτάει το αίσθημα του ελέγχου των εμπειριών.

Ως θεραπευτική παρέμβαση, η Παιγνιοθεραπεία είναι η πιο κατάλληλη μορφή θεραπείας για το αναπτυξιακό στάδιο παιδιών από 3 ως 13 περίπου ετών. Παρ’ όλα αυτά ένας κατάλληλα εκπαιδευμένος θεραπευτής, μπορεί να συνδυάσει στοιχεία από την Παιγνιοθεραπεία με την Συμβουλευτική Ψυχολογία για να προσαρμοστεί καλύτερα στις ανάγκες μεγαλύτερων παιδιών ή ακόμη και ενηλίκων.

Η Παιγνιοθεραπεία είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές παρεμβάσεις. Αν και νέα στην χώρα μας, έχει περισσότερα από 50 χρόνια ιστορίας στην εφαρμογή και την έρευνα. Τα θετικά αποτελέσματα της Παιγνιοθεραπείας μπορεί να είναι γενικά, όπως πχ η μείωση του άγχους ή η βελτίωση της αυτοεκτίμησης, ή ειδικά όπως συγκεκριμένες αλλαγές στην συμπεριφορά και βελτίωση των σχέσεων με τα μέλη της οικογένειας ή τους φίλους.

Κάποιες δυσκολίες που αντιμετωπίζονται μέσω της Παιγνιοθεραπείας είναι:

  • Αλλαγές στο συναίσθημα όπως φοβίες, άγχος, θλίψη ή θυμός
  • Δυσκολίες στις σχέσεις με την ομάδα συνομηλίκων (απόσυρση, επιθετικότητα)
  • Δυσκολίες στις σχέσεις με τους γονείς (ανυπακοή, υπερβολική προσκόλληση)
  • Άρνηση στην τήρηση ορίων
  • Υπερκινητικότητα και παρορμητική συμπεριφορά
  • Αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου ή του φαγητού
  • Αρνητική εικόνα εαυτού, λόγω μαθησιακών δυσκολιών
  • Σχολικός εκφοβισμός ή δυσκολίες προσαρμογής
  • Αλλαγές στην οικογενειακή ζωή όπως διαζύγιο, ερχομός μικρότερου αδελφού, μετακόμιση, υιοθεσία

Πολλοί γονείς καθυστερούν να ζητήσουν βοήθεια, επειδή φοβούνται ότι θα τους κρίνουν ή θα τους κατηγορήσουν για την συμπεριφορά του παιδιού τους. Η ανησυχία όταν ένα παιδί εμφανίζει κάποιες δυσκολίες είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι του γονεϊκού ρόλου. Η αναζήτηση βοήθειας είναι το πρώτο βήμα για την υπεύθυνη αντιμετώπιση των δυσκολιών του παιδιού.

Παιγνιοθεραπεία